SERENAT

SERENAT

Her sabah,rengarenk balonlar geçiyor,kalbimin göğünden.

''Merhaba'' deyişin,yüreğimi dansa kaldırıyor.Bir sözün,gün boyunca mutlu olmama yetiyor.Kırk kapıyı kırdırıyor,bağdaş kurdurup, gözlerinde dinlendiriyor.

Davullar vuruluyor gönlümün meralarında,atlar şaha kalkıyor.Ömrüm,miladını yaşıyor.

Cehenneme isim bulmuşlar,adına da beklemek demişler.

Beklentisiz sevmelere ihtiyacımız var,yoksa bu hayatı yaşamak,zindana eş değer olur,Anlıyorsun değil mi ? Ay'ı koynunda saklayan adam.

Gevezenin biri ''Peşinden koşamayacaksan,hayal kurma israfa girer''demişti.Çok haklıymış.Güzel bir Anı olamayacaksak,delilik yapmayacaksak,hasretlik çekemeyeceksek.Vurgun yediğimiz yerden,kanamayacaksak.Kalpte hüküm sürmenin,ne anlamı var.

Ben,sende acıyı sevdim.Hediye bildim,çünkü;İmtihan olamayacak kadar güzeldin.

En hüzünlü olduğun saatte beni,ara.Kavuşmak değil mesele,Sesin sesime sarılsın yeter.Soluğunda açsın çiçeklerim.Göz yaşım beslensin.Rüzgarlar çarpsın bin kere.

Az önce,'Ölümünden bile haberi olmayacak birisini beklemek,yormuyor mu ?" kelimelerine, güldüm. 

Bilmesinler,adamlığını.Bilmesinler ay'ı kıskandırıp,güneşi küstürdüğünü.Yokluğunun tarife sığmaz,matemini.Sihri bozulmasın.

Sonra,içimde ki  umut tuttu bedenimden,gezdirdi.Sana koşturdu.

Elinin sıcaklığı ruhumu yakıyor.Zamanı donduruyor,kelimelerimi ateşe atıyor.Bir Atsız dizesinde buluşturuyor;

 "Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse;

Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse; "